Jak radykalna skrajnie prawicowa doktryna zwyciężyła w Sądzie Najwyższym: prawnik konstytucjonalista

W swoim orzeczeniu 6-3 Trump v. Slaughter ogłoszonym w poniedziałek, 29 czerwca, superwiekszość Sądu Najwyższego USA mianowana przez Partię Republikańską zdecydowała, że prezydent Donald Trump dysponuje znaczną władzą w zakresie możliwości odwoływania członków niezależnych agencji regulacyjnych. Orzeczenie odrzuciło precedens Sądu Najwyższego Humphrey's Executor v. United States z 1935 roku, a Peter M. Shane — naukowiec z Wydziału Prawa Uniwersytetu Nowojorskiego — postrzega Trump v. Slaughter jako wielki „triumf" „radykalnej" skrajnie prawicowej doktryny zwanej „teorią unitarnej władzy wykonawczej".

Teoria unitarnej władzy wykonawczej, promowana przez wielu republikanów z MAGA, opowiada się za bardzo silną władzą wykonawczą rządu federalnego. Jednak krytycy tej teorii, w tym konserwatywny felietonista New York Timesa David French, uważają ją za niekonstytucyjną i sprzeczną z zasadą podziału władzy.

„Slaughter" w sprawie Trump v. Slaughter to Rebecca Slaughter, którą Trump odwołał z Federalnej Komisji Handlu (FTC). Sąd Najwyższy orzekł, że Trump miał pełne prawo ją odwołać.

Shane jest bardzo krytyczny wobec orzeczenia Sądu Robertsa w sprawie Trump v. Slaughter, które postrzega jako receptę na nadużycie władzy prezydenckiej.

„Słowami Prezesa Sądu Najwyższego Johna Robertsa, który pisał w imieniu większości, FTC 'bezsprzecznie wykonuje władzę wykonawczą i dlatego musi być kontrolowana przez Naczelnego Wykonawcę, w którym taka władza jest złożona'" — wyjaśnia Shane. „W rezultacie stwierdził, że Rebecca Slaughter 'służyła jako podwładna Prezydenta w FTC — i że Prezydent był uprawniony do skrócenia jej kadencji.' Dochodząc do takiego wniosku, Sąd wyraźnie uchylił jednomyślną decyzję z 1935 roku Humphrey's Executor v. United States, która głosiła dokładnie coś przeciwnego w odniesieniu do tej samej agencji…. Decyzja Sądu rozciąga się na wszystkie niezależne agencje regulacyjne, nie tylko FTC. Jej centralnym założeniem jest to, że prezydent ma konstytucyjne prawo do kontrolowania wszystkich przejawów władzy wykonawczej — 'teoria unitarnej władzy wykonawczej'."

Shane kontynuuje: „Roberts zdefiniował 'władzę wykonawczą' tak szeroko, jak to możliwe: 'Kiedy agencja wykonuje mandat kongresowy wobec podmiotów prywatnych' — napisał — 'wykonuje władzę wykonawczą — bez żadnych warunków ani zastrzeżeń.' Ponieważ wszystkie agencje regulacyjne powołane przez Kongres wydają przepisy i zarządzenia wpływające na podmioty prywatne, wszystkie wydają się wykonywać władzę wykonawczą w rozumieniu definicji Robertsa."

Sędzia Sonia Sotomayor, mianowana przez Baracka Obamę, była jedną z trzech oponentów w sprawie Trump v. Slaughter — a Shane podziela jej obawy.

„Nietrudno wyobrazić sobie, jak kreatywny prezydent mógłby wykorzystać swoją nowo nabytą kontrolę nad wszystkimi agencjami" — pisze Shane. „Jak wskazuje (sędzia Neil) Gorsuch, przyznanie prezydentom nieograniczonej kontroli nad wyspecjalizowanymi agencjami pozwala odwetowemu naczelnemu wykonawcy atakować swoich przeciwników z wielu kierunków…. Sąd przychylny deregulacji pozycjonuje się jako ostateczny, nieustępliwy arbiter w kwestii tego, kiedy prawne wyzwania wobec prezydenta są w ogóle dopuszczalne i czy te wyzwania mają podstawy. Sąd może również powiedzieć Kongresowi, czy środki, które władza ustawodawcza uznała za 'niezbędne i właściwe' do ograniczenia władzy wykonawczej, poszły za daleko."

Shane kontynuuje: „Sędzia Sonia Sotomayor z pewnością ma rację, stwierdzając, że 'rezultatem' sprawy Slaughter 'jest Prezydent, który wyłania się z o wiele większą władzą niż kiedykolwiek wcześniej.' Można by jednak powiedzieć to samo o samym Sądzie Robertsa."

• george conway
• noam chomsky
• civil war
• Kayleigh mcenany
• Melania trump
• drudge report
• paul krugman
• Lindsey graham
• Lincoln project
• al franken bill maher
• People of praise
• Ivanka trump
• eric trump